Chan si gong
Omówienie poniższe nie rości sobie pretensji do tego, by być
podręcznikiem stylu Chen Taiji. Nie należy więc niniejszej notatki
traktować jako wyczerpującej informacji, jak i co ćwiczyć, lecz
raczej jak encyklopedyczną notkę, wyjaśniającą znaczenie
niezrozumiałych, chińskich słów. Od nauczania i wyjaśniania są
bowiem instruktorzy i mistrzowie.
Chan Si Gong
Drugą, po zhang zhuan,
podstawową metodą treningu Taiji są słynne ćwiczenia Rozwijania
Jedwabnego Kokonu, czyli chan si gong. Pięć pierwszych służy
nauce krążenia energii w jednej płaszczyźnie, przy użyciu jednej
i dwu rąk, w miejscu lub idąc w bok (jednorącz) oraz w przód i w tył
(oburącz). Następne dwa uczą kierowania krążeniem energii w wielu
płaszczyznach (jednorącz). Sześć dalszych poświęcone jest pracy nad
tzw. "małym krążeniem" (jednorącz i oburącz), a ostatnie
na kierowaniu energii do nóg.
Uwaga ćwiczącego przesuwa się przez ciało ruchem okrężnym, zawsze
przez dantian, punkt między łopatkami, łokieć i palce, punkt
położony na szczycie kości biodrowej i z powrotem do dantianu.
Ruchowi uwagi (wyobraźni) towarzyszy powolny, delikatny ruch ciała.
W wypadku ćwiczeń oburącz energia płynie na przemian do obu rąk i
dantianu (ćwiczenia początkujące) lub jednocześnie do obu rąk
i z powrotem (ćwiczenia "małego krążenia"). W rzeczywistości jednak,
ponieważ ciało jest całością, qi napływa również do nóg
i reszty ciała, na czym jednak nie potrzeba się koncentrować
(koncentracja na zbyt wielu elementach to rozproszenie).
Polskie Towarzystwo Rozwoju Chen Taiji Quan
Oficjalna strona Towarzystwa: www.chen.org.pl,
e-mail: chen@chen.org.pl
Treść: Jaromir Śniegowski, Wykonanie strony: Tadeusz Jasienski